"สำราญ" คือชื่อที่เจ้าของบ้านตั้งขึ้นเพื่อเป็นโจทย์หลักในการออกแบบสำหรับครอบครัวขนาดเล็กหลังนี้ พื้นฐานความคิดเริ่มต้นจากการตั้งคำถามว่า พื้นที่ภายในจะทำหน้าที่เชื่อมโยงสมาชิกที่มีความสนใจต่างกัน—ทั้งการเล่นดนตรี ทำขนม อ่านหนังสือ และทำสวน—ให้มาใช้เวลาร่วมกันอย่างมีคุณภาพภายใต้บริบทที่อยู่อาศัยอันหนาแน่นได้อย่างไร เนื่องจากที่ดินตั้งอยู่ในย่านพักอาศัยที่ขนาบข้างด้วยอาคารใกล้เคียง ทีมสถาปนิกจึงเลือกใช้แนวคิดการสร้าง "พื้นที่ปิดล้อมภายนอกแต่เปิดโล่งภายใน" โดยวางผังแบบ Open Plan ที่รวบรวมห้องสมุด ส่วนนั่งเล่น และพื้นที่ดนตรีให้เชื่อมถึงกันรอบ Courtyard ต้นไม้กลางบ้านที่ทำหน้าที่รับแสงและลมจากหลังคาใสที่เปิดรับสภาวะอากาศตลอดวัน พื้นที่ชั้นล่างถูกออกแบบให้ยืดหยุ่นด้วยผนังบานเลื่อนความสูงเต็มผนัง ช่วยให้พื้นที่ใช้สอยที่มีขนาดจำกัดดูโปร่งกว้างและไหลเวียนเข้าหากันได้ตามความต้องการใช้งานที่เปลี่ยนไปในแต่ละช่วงเวลา ความต่อเนื่องทางสายตาถูกส่งต่อไปยังพื้นที่ชั้นสองผ่านคอร์ทกลางบ้านเช่นเดียวกัน โดยจัดวางห้องนอนและพื้นที่สงบสำหรับการทำสมาธิไว้รอบช่องเปิดนี้ ในส่วนของห้องนอนหลักที่หันหน้าสู่สนามหญ้าและบ่อบัวทางทิศใต้ ผู้ออกแบบได้ติดตั้งแผงระแนงกันแดด (Façade Screen) แบบยื่นลอยจากตัวอาคาร เพื่อทำหน้าที่เป็นฉากกรองแสงแดดและบังสายตาจากเพื่อนบ้านอย่างเบ็ดเสร็จ ช่วยให้ผู้อยู่อาศัยสามารถเปิดรับวิวธรรมชาติภายนอกได้อย่างเต็มที่โดยไม่ต้องปิดม่าน บ้านสำราญจึงเป็นพื้นที่ที่ตอบโจทย์ความต้องการเฉพาะตัวของสมาชิกทุกคน พร้อมกับสร้างสภาวะการอยู่อาศัยที่ "สำราญ" ตามเจตนารมณ์ของเจ้าของบ้านอย่างแท้จริง